aslında blogumdan çok ümitliydim ama ümidimi hala kaybetmiş değilim. şimdiye kadar blog aracılığıyla sadece elçin arkadaşım döndü bana.. daha başka dönen bir arkadaşım olmadı. yayınlayan arkadaşlarım varmı onu da bilmiyorum. ama eminim ki bu çalışmanın sonu güzel olacak. facebookta kurduğumuz
grubumuzun bir günde 118 üyesi oldu. ve 63 adet kitap toplandı. daha fazlasının olacağına eminim. buradaki arkadaşlarımında bu kampanyaya destek vereceğinden eminim. en azından duyurulması, yayılması konusunda. sizleri de facebooktaki
grubumuza bekliyorum.
orada da yazdım buraya da yazıyorum. bu kampanyayı dilden ve coğrafi bölgeden ayrı tutunuz. kız çocuklarımızın daha iyi olması, hayatla savaşmaları için ve bu yolun okumaktan direnmekten geçtiğini anlamaları için yapılmış bir kampanyadır. ben buna o kadar çok inanıyorum ki, ne onların dilini ne de ırkını düşünüyorum. bunu neden yazıyorum onu da belirteyim. bir arkadaşım bana şu cümleyi kurdu.
"ben onlara kitap göndereyim yarın onlarda dağda benim oğlumu mu vursunlar"
içimi acıttı. birincisi onlar zaten bunu yapmasın diye uğraşıyor öğretmenler. kaldıki bu kampanyayı yapan okul kız yatılı bölge okulu. erkek olsaydı ne olacaktı. öğretmenler ne yapmalıydı. bunlar geleceğin teroristi deyip hiç birşey öğretmesemiydi. soruyorum sizlere?
lütfen arkadaşlar.
çocuklar doğarken ne dinlerini ne ırklarını ne de yaşadıkları bölgeyi seçme hakkına sahip değiller.
onlar da bizler gibi ,bizim çocuklarımız gibi yaşamak istemezlermiy di?. kolu çıktığı halde sırf kız olduğu için ,gece öğretmenleri bilgi verdikleri halde çocuklarını doktora götürmek istemeyen babaları olsun istermiydi?
